Komitet ds. Akademickich Centrów Transferu Technologii opracował założenia organizacyjno-prawne nowego funduszu kapitałowego o charakterze zalążkowym (seed fund). Nowy fundusz ułatwić ma zespołom badawczym i wynalazcom wdrażanie nowych idei poprzez zakładanie własnych firm lub spółek z udziałem instytucji macierzystych. Nowatorskie przedsięwzięcia inwestycyjne będą mogły uzyskać do 1,5 mln euro.

Przedstawiciele Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii uważają, że najsłabszym obecnie ogniwem systemu sterowania rozwojem polskiej nauki i techniki jest faza wdrażania do praktyki gospodarczej wyników prac badawczo-rozwojowych i ich komercjalizacja. Wśród wielu czynników składających się na taką sytuację jednym z najważniejszych jest tzw. luka kapitałowa. Napotykają na nią zespoły badawcze i wynalazcy pragnący wdrożyć opracowane przez nich nowe idee technologiczne czy konstrukcyjne, zakładając własną firmę lub spółkę z udziałem ich macierzystych instytucji.

Luka kapitałowa, polegająca na braku dostępu do zewnętrznych źródeł finansowania, szczególnie — jak przedstawiają autorzy założeń organizacyjnych Akademickiego Funduszu Wspomagania Wdrożeń — dotyka najbardziej nowatorskie przedsięwzięcia inwestycyjne, z natury rzeczy charakteryzujące się wysokim ryzykiem ekonomicznym. Słabość bazy kapitałowej polskich uczelni i instytutów badawczych uniemożliwia finansowanie takich przedsięwzięć wyłącznie ze środków własnych. Żaden bank nie udzieli kredytu inwestycyjnego firmie bez wystarczająco długiej historii gospodarczej. Z tych samych powodów nie jest możliwe pozyskanie kapitału przez rozpoczynającą swoją działalność firmę z GPW lub giełdowych rynków alternatywnych. Fundusze inwestycyjne i inwestorzy kapitałowi typu PE/VC zazwyczaj nie są zainteresowani wejściem kapitałowym w przedsięwzięcia o stosunkowo niskiej wartości. Polskie fundusze zalążkowe (seed fund, business angels), bardzo nieliczne i zazwyczaj o stosunkowo niewielkich kapitałach, są bardziej z nazwy niż z faktycznej działalności funduszami podwyższonego ryzyka i raczej unikają finansowania wdrożeń nowych idei technologicznych.

Wszystko to legło właśnie u podstaw idei powołania funduszu. Założycielami Funduszu będą: Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (NCBiR), banki członkowskie Polskiej Izby Gospodarczej Zaawansowanych Technologii (PIGZT), uczelnie wyższe, państwowe instytuty badawcze i jednostki badawczo-rozwojowe.

Akademicki Fundusz Wspomagania Wdrożeń zaplanowany został na 10 lat. Jest adresowany do mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców, prowadzących działalność nie dłużej niż trzy lata, lub w stadium organizacji. Inwestycje obejmą przedsięwzięcia rokujące wysoką stopę zwrotu. Ich przedmiotem musi być wdrożenie do praktyki gospodarczej nowej idei technologicznej, innowacyjnej konstrukcji lub usługi będącej wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Prace te powinny być finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, funduszy pomocowych, NCBiR, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej lub ze środków własnych uczelni wyższych, państwowych instytutów badawczych i jednostek badawczo-rozwojowych.

Jeśli ta inicjatywa zostanie zaakceptowana, powołanie funduszu nastąpi po wejściu w życie ustawy o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, przypuszczalnie w drugim kwartale tego roku.

Szczegółowe założenia projektu dostępne są w Polskiej Izbie Gospodarczej Zaawansowanych Technologii.

Tomasz Miarecki
Redaktor, dziennikarz. Obecnie z-ca redaktora naczelnego magazynu „MBA Manager”. Właściciel firmy Sator Media. Redaktor dodatków finansowych przygotowywanych przez Boston Media dla „Rzeczpospolitej”. Wcześniej między innymi współzałożyciel i z-ca redaktora naczelnego miesięcznika „Businessmen.pl”, sekretarz redakcji „Gazety Giełdy Parkiet”, redaktor naczelny grupy wydawniczej Expressy Dolnośląskie, z-ca redaktora naczelnego i wiceprezes zarządu gazet we Wrocławiu i Poznaniu. Współautor książek „Rok święty w Wielkopolsce” i „Dziennikarstwo od kuchni”.

Dodaj do:

Właśnie teraz jest szansa na taką poważną zabawę. Rozpoczyna się bowiem pierwsza runda gry Venture Capital Research (VRC), internetowej symulacji działania funduszy venture capital. Każdy gracz może wcielić się w rolę inwestora kapitałowego działającego na rynku start-upów. Dodatkowo na najlepszych graczy czekają nagrody — staże (CambridgePYTHON, one2tribe, Beskidzki Dom Maklerski) oraz szkolenia przeprowadzone przez partnerów gry. Venture Capital Research jest darmową grą, mającą pokazać działanie funduszu inwestującego w firmy we wczesnej fazie ich działalności.

Takie inwestycje są opłacalne, bo firmy początkowo małe i niedochodowe, z czasem – jeśli są odpowiednio zarządzane — potrafią znacznie zwiększyć swoje dochody i rynkową wartość. Wszyscy gracze VCR rozpoczynają grę, posiadając jednakowy kapitał. W trakcie kolejnych tur inwestują wirtualne środki w start-upy, podejmując decyzje na podstawie propozycji inwestycyjnych. Celem gry jest osiągnięcie jak największego zysku poprzez trafne decyzje inwestycyjne. Ponieważ czas życia przedsięwzięć nie jest z góry znany, gra wymaga nie tylko dobrej oceny poszczególnych propozycji w każdej rundzie, ale także planowania wydatków w czasie.

Jak mówią organizatorzy tego wirtualnego przedsięwzięcia, VCR należy do kategorii gier edukacyjnych. Jej celem jest przekazanie wiedzy o finansowaniu młodych przedsięwzięć typu high-tech oraz o mechanizmach podejmowania decyzji inwestycyjnych przez aniołów biznesu i fundusze venture capital. Wirtualne inwestowanie w firmy dużego ryzyka będzie wymagało od graczy nie tylko wyczucia rynku oraz umiejętności analitycznych, ale także dokładnego poznania zasad działania funduszy i ich strategii inwestowania. Szczegóły gry, która właśnie się zaczyna, znaleźć można tutaj.

A tak przy okazji, to warto zauważyć, że organizatorem tej gry jest CambridgePYTHON — niekomercyjny akademicki projekt, którego celem jest stymulacja przedsiębiorczości akademickiej, oparta na metodach wypracowanych w Cambridge. Wspominam o tym, bo bez względu na internetową grę, warto z autorami tego projektu się skontaktować. Pomagają oni bowiem nawiązywać relacje między osobami z pomysłem a prywatnymi inwestorami. Autorzy projektu wychodzą z założenia, że „kapitał prywatny powinien być angażowany w najwcześniejszych stadiach procesu inkubacji”.

Tomasz Miarecki
Redaktor, dziennikarz. Obecnie z-ca redaktora naczelnego magazynu „MBA Manager”. Właściciel firmy Sator Media. Redaktor dodatków finansowych przygotowywanych przez Boston Media dla „Rzeczpospolitej”. Wcześniej między innymi współzałożyciel i z-ca redaktora naczelnego miesięcznika „Businessmen.pl”, sekretarz redakcji „Gazety Giełdy Parkiet”, redaktor naczelny grupy wydawniczej Expressy Dolnośląskie, z-ca redaktora naczelnego i wiceprezes zarządu gazet we Wrocławiu i Poznaniu. Współautor książek „Rok święty w Wielkopolsce” i „Dziennikarstwo od kuchni”.

Dodaj do:

Jak pisałem w poprzednim odcinku, pierwszy krok to zwykle wkład własny pomysłodawcy. Jeżeli inwestor widzi zaangażowanie finansowe przedsiębiorcy w rozwój własnego biznesu (podjęcie ryzyka przed przedsiębiorcę), jest bardziej skłonny zainwestować w jego biznes. W praktyce jest to wręcz warunek sine qua non! Zarówno zdroworozsądkowe podejście do tej materii, jak i statystyki potwierdzają fakt, iż własna „złotówka” zainwestowana w biznes motywuje milion razy bardziej niż wszelkie obietnice złożone inwestorom!

Drogi czytelniku-przedsiębiorco, chciałbym mocno podkreślić ten fakt. Inwestorzy oczekują Twojego zaangażowania finansowego w biznes, który tworzycie. Symboliczna „złotówka” oznacza różną wartość dla różnych osób. Jeśli mamy do czynienia z pomysłodawcą, który jest pełnym entuzjazmu genialnym studentem (lub częściej grupą entuzjastów), dającym poczucie, że jest w stanie „włożyć całe serce” w rozwój przedsięwzięcia, wówczas oczekiwanie jest inne niż wobec doświadczonego ex-menedżera z dorobkiem życiowym. W pierwszym przypadku kwota kilku-kilkunastu tysięcy złotych, jest prawdopodobnie poziomem, przy którym tenże idealista „stoi już na palcach” i oznacza solidny commitment. W drugim, oczekiwana wartość wkładu własnego może być większa. Istota tego „ćwiczenia” polega na indywidualnym podejściu do każdego przypadku.

Ważne jest zrozumienie, że inwestorzy nie są sponsorami czy też donatorami. Owszem anioły biznesu i zarządzający funduszami Seed Capital mają w sobie sporą dawkę idealizmu, ale przede wszystkim są partnerami, którzy traktują mariaż z pomysłodawcą bardzo odpowiedzialnie. Od chwili inwestycji obie strony starają się, aby ten – zwykle kilkuletni związek – był maksymalnie „płodny” i zainwestowana spółka znacząco zwiększyła swoją wartość. Startup wymaga pełnego zaangażowania zespołu zarządzającego i jest to kluczowy czynnik przyszłego sukcesu! Z pewnością nie jest to „etatowe” podejście. Przedsiębiorczość jest połączeniem marzeń, pasji, determinacji oraz 20h na dobę intensywnej pracy przez pierwsze lata życia firmy. Pasjonaci, którzy są gotowi podjąć takie wyzwanie – z pewnością wzbudzą zainteresowanie inwestorów. Bo przecież inwestycja w startup to przede wszystkim inwestycja w ludzi!

Źródło: blog Wojciecha Szapiela, eksperta projektu „Kapitał na start w innowacje”

Dodaj do:

Finansowanie spółki to nie jednorazowe wydarzenie. Jest to proces, w którym na poszczególnych etapach rozwoju spółki pojawiają się różni „gracze”.

Na początku jest zwykle kapitał własny, pochodzący z oszczędności, od rodziny. Czasami pożyczony od przyjaciół. Amerykanie nazywają ten etap jako „4 F”, tj. founders, friends, family i… fools

Kolejny element w łańcuchu wartości inwestycji to aniołowie biznesu. W Polsce ta forma inwestowania cieszy się rosnącym zainteresowaniem. Co do zasady anioły biznesu inwestują na wczesnych fazach rozwoju – wynika to z wielkości kapitału, który chcą zaangażować w dany projekt (wcześniejsza faza – mniejsze kwoty). Zdarza się, że anioł biznesu inwestuje w spółkę także na późniejszym etapie, ale należy to raczej do rzadkości. W polskich realiach, od anioła biznesu (lub aniołów działających w syndykacie) można liczyć na kapitał rzędu kilkaset tysięcy do miliona złotych.

Dla innowacyjnej, dynamicznie rozwijającej się spółki milion złotych to tylko kropla w morzu potrzeb. Bardzo szybko okazuje się, że starcie z rynkiem, weryfikuje szybko większość optymistycznych założeń. Okazuje się, że potrzebne są kolejne środki finansowe na dokończenie prototypu lub zbudowanie kanału sprzedaży, a klienci nie są wcale tak blisko…

Ten etap do niedawna był najtrudniejszy. Banki, bowiem nie są zainteresowane współpracą z młodymi spółkami, a klasyczne fundusze venture capital przesunęły się jeszcze bardziej „w prawą stronę” zwiększając minimalny limit transakcji (od kilkunastu milionów zł wzwyż). Pojawia się, więc „luka kapitałowa” w obszarze inwestycji pomiędzy 1 – 5 mln zł. Z punktu widzenia wzrostu wartości firmy jest to krytyczny moment.

Odpowiedzią na to zjawisko są tzw. fundusze Seed Capital. Są to firmy inwestycyjne specjalizujące się w inwestycjach w projekty znajdujące się we wczesnych fazach rozwoju (seed, early, start up).

Nie przypadkowo mówi się, że aniołowie biznesu oraz fundusze Seed Capital dają „smart money” – słowem wsparcie, które pomoże spółce szybko rosnąć i nabierać wartości. Wsparcie w prowadzeniu biznesu, unikanie błędów na starcie, kontakty biznesowe, wiedza, dot. branży, marketingu, finansów, przygotowanie do kolejnych rund finansowania.

Jeszcze w tym roku powstanie ok. 10 takich funduszy. Oznacza to ok. 600 mln zł na inwestycje na wczesnym etapie!

Źródło: blog Wojciecha Szapiela, eksperta projektu „Kapitał na start w innowacje”

Dodaj do: